NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Potwory
Ogólne pojęcie oznaczające stworzenia,
które walczyły z bogami u boku olbrzymów.
Najsłynniejsze z nich to wąż Jormungand, wilk Fenrir oraz piekielny pies Hellhound.
Notatka:
nie wiem, co stało się wczoraj.
Coś mi podali.
Co było w tym miodzie?
Nie panowałem nad sobą.
Co zobaczyłem w lustrze?
Vidar, nie.
Tak.
Rada wojenna.
Tak bez wojny?
Kogoś takiego jak on nie było od tysiąca lat.
Nie wiesz, czym jest.
Ale wiemy, że potrafi więcej niż ludzie.
Pochodzi ze Starego Świata.
- Jest jednym z nich? - To niemożliwe.
Wszyscy zginęli.
To była chaotyczna bitwa.
Od tamtej pory nie spotkaliśmy nikogo jak my.
Wrócili.
Trzeba podjąć kroki.
Wszyscy patrzą nam na ręce.
Najpierw trzeba się dowiedzieć, kim i czym jest.
Topór czeka. Wybierz stronę.
Jak ostatnim razem.
A jeśli jest jednym z nas?
To jest naszym najbliższym sojusznikiem.
Proponuję się tego dowiedzieć...
nim wyruszymy na wojnę.
To tylko chłopak, Vidar.
ODCINEK 4: GINNUNGAGAP
I jak było? Jak żyją?
Nieźle.
Wystawnie.
To szósty najbogatszy ród w kraju.
Albo piąty. Mówili w telewizji.
Rozmawiamy o kolacji.
Było dużo gości?
Tylko my.
Co jest?
Musiałem odetchnąć.
Było oficjalnie czy raczej luźno?
Pani Jutul jest dość sztywna.
Dobrze się bawiliście?
Tak.
I tak się dowie.
Trochę się wczoraj upiłem.
Trochę się upiłem.
Piłeś?
Częstowali nas winem, nalewkami, szampanem i...
Miodem.
- Miodem? Co? - Mamo.
Oni są otwarci.
To, że mieszkają na wsi, nie oznacza...
Magne mógł wypić kapkę za dużo.
Miód.
Mitologia nordycka.
LICEUM W EDDZIE
Turid?
Byłyśmy umówione?
Powinnyśmy porozmawiać.
Chciałam zapytać...
Upiliście wczoraj Magnego?
Nie, sam się upił.
Podaliście alkohol do kolacji?
Lampkę wina do posiłku, owszem.
A szampana i tequilę?
- Nie, to... - I miód!
Podawanie alkoholu nieletnim jest nielegalne.
Z drugiej strony to dobrze,
że spróbowali alkoholu pod kontrolą.
Zajmij się edukacją Magnego,
a ja będę go wychowywać.
Do tej pory dobrze mi szło.
Czyżby?
Parę tygodni temu siedziałaś przede mną
i mówiłaś, jak źle sobie radzisz.
Wyjaśnijmy sobie coś.
Magne to mój syn. Dobrze go znam.
Jest uprzejmy i ma dobre serce.
Nie doceniasz go.
Zrobiła mi coś pani, gdy tu przyjechaliśmy.
To zawsze w tobie było.
Ja tylko otworzyłam ci oczy.
Co się dzieje?
Wczoraj zobaczyłem się w lustrze.
Nie wyglądałem jak ja.
Raczej jak...
Thor?
- Nie jestem Thorem. - Magne.
Ludzie zawsze lękali się mroku,
brutalnych sił natury i niesprawiedliwości.
Dostrzegłeś szansę, by to zmienić.
To od twoich czynów zależy, co się stanie.
Olbrzymy nadal istnieją.
Niszczą świat, a ludzie mogą tylko się przyglądać.
Nikt nie stawił im czoła... jeszcze.
Gry.
Co się stało?
Pisałem do ciebie. Nie dostałaś SMS-ów?
Dostałam, ale uznałam, że powinieneś wziąć się za inną.
Zaczekaj.
Nie zareagowałeś,
gdy robili ze mnie idiotkę.
Wkrótce mamy tradycyjną wycieczkę w góry.
Trzy dni w dziczy z pełnym ekwipunkiem.
Wybierzemy się na górę nazywaną...
Ginnungagap.
Kto mi powie, co oznacza ta nazwa?
Aicha.
Zgodnie z podaniami wikingów
jest to miejsce, w którym spotyka się gorąc i chłód,
- miejsce stworzenia świata. - Tak!
Doskonale.
Kto zasiedlił tę ziemię?
Bogowie i olbrzymy.
Zgadza się. Gdybyś się zgłosił, dostałbyś dziesięć punktów.
Bogowie i olbrzymy.
Znamy historię Thora, którego olbrzymy poddały próbie,
podając mu miód.
Ale kim były olbrzymy?
Hilde.
Czymś jak trolle? Czarnymi charakterami?
Nie, to zbyt subiektywne.
Przez długi czas uważano ich za bogów.
Czczono ich, składano im ofiary.
Nawet z żywych zwierząt.
Aż ci, którzy nazywali się „bogami”, zepchnęli ich na bok.
Zgadza się.
Ale czy było coś...
albo ktoś, kogo bały się olbrzymy?
To były najgorętsze hity popołudnia
sponsorowane przez Jutul Industries.
- Cześć. - Dzień dobry.
Trzy podwójne cheeseburgery,
jeden z pasztecikiem, dodatkowym serem
i bekonem.
I pół kurczaka z rożna.
Do tego trzy razy duże frytki i trzy razy colę.
Czyli to, co zwykle.
Dziękuję.
Cześć.
Cześć. Jak się trzymasz?
Cóż...
Radzę sobie. Chyba.
Ponoć czeka was wycieczka.
Tak, na...
Dasz sobie radę?
Cóż, będzie...
Często zabierałem tam Isolde, gdy była mała,
więc wrócą wspomnienia.
Mieliśmy swoje tajne miejsca.
Będzie okropnie.
- Pójdziemy do mnie popracować? - Jasne.
Magne!
Sprawdziłam te próbki krwi.
Miałeś rację. To nie ta sama krew.
Ta z przodu należała do Isolde.
A na kapturze?
Do zwierzęcia.
Pomożesz mi przeczytać resztę?
Dzień dobry.
Dobrze, słuchajcie.
Od dziś mamy w klasie nową uczennicę.
- Ta młoda, piękna dama... - Iman.
Tak. Mamy miejsce po...
Znasz Aichę?
Skąd miałabym ją znać?
Tam mamy wolne miejsce,
możesz je zająć.
- Nowa... - Iman.
Właśnie. Iman.
Dziś omówimy główne argumenty waszych prac.
Grupami.
- Gry i Magne, wy pierwsi. - Dobrze.
Choć w Norwegi istnieją demokratyczne instytucje i tradycje,
nadal to korporacje i zyski
w największym stopniu kierują społeczeństwem.
Na przykład małe miasteczko może być w pełni zależne od firmy,
która tworzy miejsca pracy...
Znowu to samo? Wina bogatych?
Masz świadomość problemów z zanieczyszczeniami w Eddzie?
Nikt nic z tym nie robi.
Mimo uwalniania toksycznych odpadów
burmistrz ściska dłoń waszego ojca
na okładce broszury powitalnej Eddy.
Mogę?
W pewnym sensie masz rację.
Ale nam chodzi o postęp. On zawsze był niebezpieczny.
Gdy było nam zimno, rozpaliliśmy ogień.
Czasami płonęły domy, czasem całe wsie.
Ale mimo to nie cofamy się do czasów bez ognia.
A samochody?
Setki ofiar wypadków. Co roku!
Samochody są coraz bezpieczniejsze, nikt nie wraca do powozów.
Wiesz, że ludzie chorują?
Spłukani i bezrobotni chodzą po ulicach przez was, a wy macie to gdzieś!
Wiem.
To ich wkład w postęp. Ktoś musi napędzać zmiany.
Mój ojciec przez was choruje!
Macie to gdzieś. Grosza nie dostaliśmy.
Więc chodzi o twojego ojca?
Przejdźmy do kolejnej grupy.
Aicha, czy mogłabyś...
- Tak. - Świetnie.
Cześć, Magne.
Głodny?
Myślałem, że przyjaźnisz się z Gry.
Nie wstawiłbyś się za rodziną?
Gotowi na wycieczkę?
Nie mogę się doczekać srania do dziury i kąpieli w przeręblu.
Nie ma mrozu.
Współpracownicy ojca załatwiają nam najlepszy sprzęt.
Wpadnijcie, to coś wam damy, żebyście to przeżyli.
- Wszystko nowe? - Tak.
Wpadnijcie po szkole, coś ogarniemy.
Jasne.
Skoczysz mi po wodę gazowaną?
Jasne.
Ale jedna dla mnie, bogaczko.
Rozumiesz, co mówię?
Posługujesz się pradawną mową?
Wrócimy do tego wieczorem.
Mój misiaczek.
Uroczy, prawda?
- Uwielbia słodycze. - Lubisz słodycze?
Ile ma lat?
Nie pamiętam. Mamy go od dawna.
Najnowsze i najlepsze.
O rany.
- Po prostu nam je dacie? - Jasne.
Gdzie Magne?
Powiedział, że niczego nie chce.
Miał ważniejsze sprawy.
Nieźle.
Ja nie...
Nie wiem, co chcesz mi powiedzieć.
Mówiłeś, że masz nowe dowody, ale...
To krew Isolde.
A to...
To krew zwierzęcia.
Pachnie zupełnie inaczej.
Gdy się wspinaliśmy, nie miała zakrwawionej kurtki.
Mogła ją zdjąć i położyć na ziemi.
- Nie dziwi to pana? - Nie.
Nic z tym nie zrobimy?
Nie powiemy policji?
Zapomnij o tej kurtce.
Proszę cię.
Jak poszło?
Nie przyszedł.
- Nie mówiłem? - Zadaje sporo pytań.
Nadal bada śmierć Isolde.
Trzeba było go zabić dawno temu.
Nie ryzykować.
Tu jest pełno ciekawskich ludzi.
- Dwoje z nich już nie żyje. - Nie zrobimy tego tutaj.
Jedziesz na wycieczkę. Dołączę.
Porozmawiam z nim. Jeśli to konieczne,
zrobimy to tam.
Na wycieczkach zdarzają się wypadki.
Najpierw to przegłosujemy.
Gadasz jak polityk.
Zawsze dostosowywałam się do epoki.
Ty też powinieneś.
Powiedziała, kąpiąc się w mleku.
Marnujemy tylko czas.
Wszędzie musi być ta cholerna równość.
Jeszcze trochę, i będę musiał pytać żonę o zgodę...
by ją posiąść.
Byłoby ciekawie.
Gdy dostanę pieniądze, kupię ci nowe ubrania.
Znalazłem wszystko na strychu.
Skąd to buchnąłeś?
Jutulowie mi dali.
- Mają tego za dużo. - Przyjmiesz to?
Bieda musi iść w parze z dumą?
Trzeba było iść ze mną.
Niczego od nich nie wezmę.
- Do zobaczenia. - Na razie.
Miło znów widzieć ten plecak.
Należał do taty.
Znalazłem też jego śpiwór i nóż.
Uważaj na siebie.
Pamiętaj, co ustaliliśmy.
- Żadnych wypadków. - Wiem.
- Pa. - Baw się dobrze.
Strasznie szybko chodzisz.
Tak?
No.
Ja mam niezłą kondycję, ale...
To inni się ślimaczą.
To oni?
Tak. Hilde, Dagny, Saxa i Ida.
Rozpoznajesz ich? Ja widzę kropki.
Bez okularów widzę lepiej.
No dobra. To...
Co tam leci?
Myszołów włochaty.
- Ma coś w oku. - Jasne.
Martwy renifer.
Gdzie?
Tam.
- Sprawdzimy to? - Ja już nie schodzę.
- Chodź. - Poszukam obozu.
Na pewno?
Tak, stąd trafię.
W razie czego mnie znajdziesz.
Dalej, panie Laurits.
- Dalej. - Wybierz kogoś.
Musisz wybrać Jenny.
- Weź Jenny. - Tak,
wybierz Iman, żebyśmy...
Gra pan w butelkę?
- Nie jesteście za starzy? - Gdzie tam.
Jesteśmy ciekawi, o kim pan myśli.
Sądzę, że wiecie.
Idę się przejść.
Na razie.
Teraz Ola.
To tak nie działa.
Magne!
Wybieram cię.
Zadamy ci pytanie.
Ale musisz odpowiedzieć szczerze.
Spoko.
Chcę wiedzieć...
co czujesz do Gry.
Wspanialszej osoby nie znam.
Zakochałeś się czy co?
Nie mów tak przy wszystkich.
Dlaczego?
Bo się odsłaniasz.
Wykorzystają to przeciw tobie.
- Ale to prawda. - Magne...
Wybacz, jeśli pomyślałeś, że...
Być może odbierasz pewne rzeczy...
powierzchownie. Nieważne.
To moja wina, przepraszam.
Zależy mi na tobie i cię lubię, ale...
nie w tym sensie.
I chyba zakochałam się we Fjorze.
Powinieneś wiedzieć.
Cześć, Magne.
Co pan tu robi?
Chyba nie wracasz?
Być może.
Widział pan Erika?
Potrzebował chwili dla siebie.
Nie był tu od wypadku.
Pomożesz mi z posiłkiem?
Odłóż plecak, porozmawiamy.
Śmiało!
Cudowny zapach dzikiej zwierzyny.
Spróbujesz?
Potnij na małe kawałki.
Co tu robisz?
Chciałem cię zobaczyć.
Po to szedłeś taki kawał?
Tak.
Może chciałam pobyć sama.
Idź sobie.
Wiesz, że mi się podobasz?
Naprawdę.
Możesz mieć każdą. Czemu ja?
Przez twój charakter.
Jesteś odważna i uparta.
Zrobimy coś fajnego?
Chodź.
No chodź.
Co będziemy robić?
Szybować.
Ze szczytu Ginnungagap.
To dwuosobowa paralotnia, będę sterował.
Nic ci nie będzie.
Zaufaj mi.
Udziec jest najbardziej...
delikatny.
Ale szczerze mówiąc...
wolę serce.
Po drodze widziałem martwego renifera.
Ktoś wyrwał mu serce.
Znasz się na tym.
Umiesz używać noża.
Pamiętasz Starą Krainę?
Bitwę.
Ostatnią wielką bitwę.
Dźwięk rogu, który wzywał do boju.
Rozumiesz pradawną mowę?
Tak...
rozumiem.
Nie unikniesz sprawiedliwości.
Laurits?
- Gdzie Gry? - Z Fjorem.
A co on tu robi?
Nie wiem.
Zabrał ją i poszli tam.
Na paralotnię.
Ona już wybrała.
Spoko.
Co robisz?
To plecak Magnego.
Miałem rację. Zagraża nam.
Znalazł renifera i kto wie co jeszcze.
To on rzucił tym młotem.
Od początku chce nas dopaść.
Trym!
Szukaj.
Stań się tym, czym byłeś. Wykonaj swoją misję.
Zabij go.
Twoje badanie wody.
Więc to tutaj.
Ukryłaś go w naszym miejscu.
Ciekawska jesteś. Co jeszcze chcesz wiedzieć?
Po co wam w kuchni kawał drewna z powbijanymi nożami?
To nie mój pomysł. Wiesz, w czym problem?
Nie w tym, że to dziwne.
Ostrzy nie da się doczyścić.
- Fakt. - To wkurza.
- Nie myślałam o tym. - To okropne.
Tragiczny pomysł.
Tata chciał być kreatywny.
- Ale wygląda fajnie. - Tak?
Dzięki, powiem mu.
Wypiłam o kieliszek za dużo.
Która godzina?
Wiesz...
Wiem, że nie czujesz do mnie tego, co ja do ciebie.
Ale będę czekał, ile będzie trzeba.
Odwieźć cię?
Trym!
Nie wolno ci tu wchodzić.
Rozumiesz?
Musisz to zapamiętać.
Mój Boże.
Co się stało?
Napisy: Konrad Szabowicz